MUBAH sıf. (ar. mubalp).
1. Yapılmasında dince sakınca olmayan, yapılması günah ya da sevap sayılmayan eylem için kullanılır: Nefes almak, su içmek, gülmek, gezmek mubahtır.
2. Yapılmasında sakınca olmayan iş, eylem için kullanılır: Zengin olmak için her şey, her yol mubahtır, diye düşünüyor.
3. Mubah görmek, bir şeyin yapılmasını hoş görmek, sakıncasız bulmak.