MUHTEVİ sıf. (ar. ihtivadan muhtevi). Esk.
1. Bir şeyi kapsayan, içine alan: "Fakat halkın terbiyesi herşeyi muhtevidir" (H. C. Yalçın).
2. içinde bulunan, saklı, gizli: '‘Şimdiye kadar kalbimin istiab edemediği hissiyatın yalnız bir kelimenin içinde muhtevi olduğunu işte bugün anlıyorum" (H. Z. Uşaklıgil).