MUNSIF sıf. (ar. insafları munşif). Esk.
1. insaflı: "Liste'in himâyekârlığı, Liste' in fikrinde milletleri daha munsif bir ittihâda doğru sevkederek bir vasıta olmuştur" (Ahmet Muammer ve Şükrü Kaya).
2. Kötülükte ileri gitmeyen.
Kaynak: Büyük Larousse