MUNZİC sıf. (ar. rhzâc’dan munzic). Esk..
1. Olgunlaşan, olmuş.
2. iyice pişip kıvamını bulan yemek için kullanılır

—Esk. tıp. Hazmettirici, hazmı kolaylaştırıcı. || Yara ya da çıbanı olgunlaştırarak irin toplamasına yol açan ilaç için kullanılır.