MUTAK, sıf. (ar. /'taklan muctak dişi. muctalfa). Esk.
1. Özgürlüğü verilmiş, azat edilmiş: Abdii mutak (serbest bırakılmış köle). Cariyei mutaka (azat edilmiş cariye, halayık).
2. Mutak-ül -baz, şartlı olarak azat edilmiş köle, cariye.