MUTTASIL be. (ar. ittişâl'den muttasıl). Esk. Ara vermeyen, hiç durmadan devam eden, aralıksız, devamlı olarak: "... bazı ebeveyn, bazı muallimler tarafından muttasıl telaffuz edilen bu kelime..." (H. C. Yalçın).

♦ sıf. Aralık bırakmayacak biçimde, yakın, bitişik, yan yana olan.