MÜCESSEME sıf. (ar. mücessem'in dişi, mücesseme). Esk.Cisim halinde olan.

—Esk. ask. İstıhkâmatı mücesseme,surlar ve burçlarla berkitilmiş, çeşitli silahlarla donatılmış kale.

—Esk. coğ. Kürei mücesseme.yerküre.

—Esk. mat. Hendeseı mücesseme,uzay geometri