MÜDAFAA a. (ar. müdSfa’a).
1. Bir kimseyi, bir şeyi, bir yeri yada kendini bir tehlikeye, bir saldırıya, bir suçlamaya karşı korumak, savunmak eylemi; savunma: Bir kalenin müdafaası. Çanakkale müdafaası. insan haklarının müdafaası. Mahkemede müdafaasını kendi yaptı.
2. Bir kimseyi, bir yeri müdafaa etmek, onu her türlü saldırıya karşı savaşım vererek, dövüşerek korumak: Bir bölgeyi istilalara karşı müdafaa etmek. Kendini silahla müdafaa etmek.
3. Bir kimseyi, bir şeyi (soyut) müdafaa etmek, onu, yapılan ya da yapılabilecek her türlü suçlama ve eleştirilere karşı desteklemek, suçlama ve eleştirilere karşı koymak; savunmak: Hep babasını müdafaa eder Bir tezi müdafaa etmek. Sanık kendini iyi müdafaa etti.
4. Söz müdafaanın, bir mahkemede, konuşma sırasının iddiadan sonra kendini savunan tarafa (davalıya) geldiğini belirtmek için kullanılan deyim.

—Esk. Mûdafaai milliyye, milli savunma.

—Huk. SAVUNMA’nın eşanlamlısı. \\ Meşru müdafaa, bir kimsenin kendisine ya da bir başkasına yönelik bir saldırıya karşı, anında şiddet kullanarak karşılık verme hakkı. (Bk. ansikl. böl.)

—Spor. SAVUNMA'nın eşanlamlısı.

—Tar. telm. “Hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır.” (HAT.)

—ANSİKL. Huk. Meşru müdafaa, bir şiddet eyleminin hukuka aykırılığını ortadan kaldıran ve eylemi haklı hale sokan özel bir durumdur.
Meşru müdafaa durumundan söz edilebilmek için şu koşulların bulunması gerekir:
1. hukuka aykırı bir saldırının varlığı;
2. bu saldırı sürerken karşı konması;
3. saldırıyla savunma arasında bir denkliğin bulunması. Türk ceza k., meşru müdafaa durumunda işlenen fiilden (eylemden) dolayı, faile ceza verilemeyeceğini öngörmektedir (md. 49). Meşru müdafaa tazminat yükümlülüğünü de ortadan kaldırır Meşru müdafaa durumunda saldırganın kendisine (şahsına) ya da mallarına yapılan zarardan dolayı tazminat ödenmez (Borçlar k. md. 52).