MÜLHİT sıf. (ar. mültıid). Esk. Tanrıtanımaz, dinsiz, inançsız: "Yarabbi!... Ben muvahhidde, mülhidde seni buldum..." (A. H. Tarhan).

—isi. Inkârcı, dinsiz, tanrıtanımaz. (İslam kelam biliminde Tanrı'ya inanmayan, herhangi bir semavi dini kabul etmeyen kişiye mülhit [çoğl. melahide] dendiği gibi müslüman olduklarını öne sürdükleri halde İslam dışı kabul edilen aşırı görüşlü hatmilerin Horasan bölgesinde bulunanlarına da melahide denilirdi.)