MÜMKÜN sıf. (ar. mümkin).
1. Olabilir, olanaklı: Trene zamanında yetişmen artık mümkün değil. Paraya çevrilmesi mümkün bir ceza.
2. Mümkün mertebe, olabildiğince, yapılabildiği kadar. || Mümkünü yok, imkânsız, olanaksız: Mümkünü yok, bu akşam gelemem. |{ Ne mümkün - NE.

♦ be. Olanaklı olarak, olanak içinde: Bu yıl sınıfını geçmesi mümkün görünmüyor. Böyle bir olasılığı mümkün bulmuyordu.