MÜSAMAHA a. (ar. müsamaha).
1. Bir şeyi hoşgörme, anlayışla karşılama; hoşgörü, anlayış: Bir şeye müsamaha ile bakmak, müsamaha göstermek.
2. Göz yumma, görmezlikten gelme.
3. Müsamaha etmek, hoşgörüyle karşılamak, hoşgörülü davranmak. || (Birinin) müsamahasına sığınmak, bir kimseden hoşgörülü davranmasını beklemek.
—Tic. Müsamaha payı, bir mal partisinin, referans olarak kabul edilen bir değere oranla gösterdiği ve belli sınırlar içinde kalmak koşuluyla, onun bu referans değer tarafından belirlenen niteliklere uygun sayılmasını engellemeyen fazlalık ya da eksiklikler.
Kaynak: Büyük Larousse