MÜSADEME a. (ar. müsademe).
1. Birbirine çarpma, çarpışma.
2. Uğraşma, didinme.
3. Mûsademe-i sefain, gemilerin çarpışması.

—Ask. Muharebe sırasında iki küçük birlik arasında meydana gelen silahlı çatışma. || Müsademe gücü, taarruz eden birliğin yakın mesafede düşmana karşı sahip olduğu ve kullanabileceği savaş gücü.

—Ask. ve Sil. Müsademe iğnesi, ateşli silahlarda sevk barutunu bağlı olduğu milin harekete geçmesiyle kovan dibine çarparak ateşleyen çelik uç. || Müsademe mili, ateşli silahlarda, müsademe iğnesinin ileri-geri hareketini sağlayan, çelikten yapılmış düzenek.

—Denize, iki geminin, yanlış rota ya da kural uygulaması sonucunda birbiri üzerine düşerek çarpışması. (Bir geminin yüzer herhangi bir cisimle çarpışmasına da müsademe denir; aynca bir dümen ya da makine arızası da müsademeye neden olabilir.)