MÜSTEVFİ a. (ar. müstevfi). Kur. tar. Selçuklular ve ilhanlılar'da devletin tüm maliye işlerine bakan görevli.

—ANSİKL. Müstevfi divanında defteri cami, defteri mukarrer, defteri avariçe, defteri haraç, defteri kanun, defteri tevcihat ve defteri ruznamçe adıyla yedi ayrı defter tutulurdu. Doğrudan vezire bağlı olan müstevfi, eyalet gelirlerini onun buyruğu üzerine, kendi yanında çalışan vergi memurları aracılığıyla toplardı. Daha sonra müstevfilik İlhanlIlardan Osmanlılar'a da geçti. Ancak, OsmanlI devletinde müstevfi adı, defterdar olarak değiştirildi. Tanzimat'tan sonra da Maliye nazırlığı'na dönüştürüldü.