MÜŞAHHAS sıf. (ar. müşahhas). Esk.
1. Kişileştiriimiş, insan kılığına sokulmuş.
2. Türü, kimliği saptanmış.
3. Ayrılmış, ayırt edilmiş: "Kim müşahhas olmaz ol nâdîde sultandan geda" (Fuzuli, XVI. yy.).
4. Somut.
—Esk. dilbilg. Müşahhas isim, somut isim.
Kaynak: Büyük Larousse