MÜŞTEMİLAT, -tı çoğl. a. (ar. müşte- me/'in çoğl. müştemelât’tan). Esk. Bir şeyin içinde olan, ona bağlı şeyler, eklentiler.
—Huk. Taşınmazların kullanım amacına uygun olarak yapılan bina, odunluk, kümes gibi eklentiler.
—Mim. Bir ana yapı çevresinde yer alan ve onunla ilişkili bir ya da birkaç yapı. (Bunlar ana yapıya bitişik ya da bağımsız olabilir; otel ya da konaklarda çalışanlara ayrılmış bölümler, ahır, samanlık vb.)
Kaynak: Büyük Larousse