MÜTECAVİZ a. (ar. mütecaviz). Bir kimseye, bir topluluğa vb. özellikle fiziksel bir zarar verecek biçimde saldıran kimse için kullanılır; saldırgan: Mütecaviz, olaydan hemen sonra yakalandı.

sıf.
1. Sınırını bilmeyen, saldırganca davranan kimse için kullanılır: Mütecaviz bir insan.
2. Saldırganlığı' gösteren şey için kullanılır: Mütecaviz bakışlar.
3. Esk. Bir niceliği mütecaviz, o niceliği aşan, ondan fazla; aşkın: Bu kütüphanede on bini mütecaviz kitap var.