MÜTECASİR sıf. (ar. mütecasir). Esk.
1. Yiğitlik gösteren, cesaret eden.
2. Bir şeye yeltenen.
3. Mütecasir olmak, yiğitlik göstermek; bir şeye yeltenmek: "... beyan ve işara mütecâsir olduğumdan..." (M. Reşit Paşa, XIX. yy.).