MÜTHİŞ sıf. (ar. müdhiş).
1. Korku, dehşet veren, korkutucu, ürpertici şey için kullanılır: Müthiş bir olay.
2. Büyük bir güce, şiddete ulaşarak etkilerini yoğun biçimde duyuran şey için kullanılır: Müthiş bir deprem. Müthiş bir kar fıdınası.
3. Büyük bir şaşkınlık yaratan şey için kullanılır; şaşırtıcı: Müthiş bir haber.
4. Herhangi bir yönüyle büyük bir hayranlık yaratan kimse, hayranlık uyandıracak nite likteki şey için kullanılır: Müthiş bir kadın. Bu, müthiş bir başarı.
5. Büyük bir rahatsızlık veren, dayanılmaz, korkunç: Müthiş bir başağrısı.

♦ be.
1. Bir niteliğin en aşırı boyutlara ulaştığını belirtir: Müthiş güzel bir kadın. Müthiş zeki bir genç. Müthiş acıklı bir hikâye.
2. En aşırı ölçüde, çok fazla: Onu müthiş özlüyorum. Seni müthiş seviyor.

♦ ünl. Aşırı bir hayranlığı, şaşkınlığı vurgular: —Film nasıldı? —Müthiş!