Türk Dil Kurumu

haraza
1. hlk. Kavga, gürültü, karışıklık: “Yine mi kavga erenler? Yine mi haraza?” -A. Gündüz.
2.hlk. Sığırın öd kesesinden çıkan taş.
3.Ciğer hastalığı, öksürük: Ahmet harazalıdır.
4.Büyük baş hayvanların iç organlarından çıkarılan ve sarılık hastalığına iyi gelen bir madde.
5.. Çok semirmiş hayvanlarda kalbin çevresinde oluşan yağ
6. Sığır ciğerinden çıkarılan, öde benzeyen bir madde.
7.Öfke, sinir: Amma harazalı kadın ha.
8.Heyecan: Dünkü filim çok harazalı idi.
9.Kuyuların ağzına geçirilen oymalı taştan yapılmış çember, kuyu bileziği.
10.Kesim hayvanlarının ödünde ve şirdeninde hasıl olan taş.