LAPA a.
1. Nişastalı taneleri, özellikle pirinci suda kaynatarak yapılan kıvamlı bulamaç.
2. Kimi bitki tohumlarıyla kimi çiçek ve yaprakları iyice kaynatıp suyunu çektirdikten sonra elde edilen ve bir tülbente sarılarak bedenin ağrılı bölgesine konulan bir tür yakı.
3. Lapa gibi, yumuşak, gevşek, bulamaç kıvamında: Pilav lapa gibi olmuş. || Lapa lapa, karın yassı ve iri taneler halinde yağışını belirtir: Kar lapa lapa yağıyor. || Lapa vurmak, bedenin ağrılı bölgesine lapa koymak.
—Mutf. Turşu lapası, çok ince kıyılmış lahana turşusuyla yapılan pirinç lapası.
—Şek. san. Şeker lapası, şeker şurubunun vakumlu kazanlarda pişirilmesi suretiyle elde olunan şeker kristali ve melas karışımı.
—Ted. Keten tohumu ya da unundan ya da patates nişastasından yapılan koyu bulamaç. (Deride ağrılı ya da iltihaplı bir bölgenin üzerine uyuşturucu ya da ağrı dindirici olarak uygulanır, ama mikroplu bir bölgenin üzerine konmaz.) [Eşanl. kataplazma]
Kaynak: Büyük Larousse
