LEH sıt. ve a. Polonya halkından olan.
♦ sıf. Tamlayan olarak, Polonya'ya ya da Polonyalılar’a ilişkin: Leh dansları.

LEH, Polonya’nın ilk efsanevi hanedanının adı.

LEH a. (ar. li- ve hu, o, /ehu’dan).
1. Lehte, yanında, yandaş: Lehte oy kullanmak. Lehte olanlar aleyhte olanlardan çoktu. (Karşt. ALEYH.)
2. Bir kimse, bir şey, bir düşünce vb. lehine, lehinde, onun yanında olmayı belirtir: Olaylar onun lehine gelişiyor. Bütün deliller onun lehimdeydi.
3. Lehinde olmak, bir kimsenin yararına olmak ya da tarafını tutmak. || Bir kimsenin lehinde konuşmak, lehinde bulunmak, bir kimsenin iyi yanlarını dile getirmek, iyiliğini söylemek. || Bir kimsenin lehine olmak, bir kimseye yarar sağlayacak yönde etkili olmak: Böyle konuşmak senin lehine olur.