LEHV a. (ar. lehv). Esk.
1. Yararsız iş, eğlence, oyun: "Ey tıflı hayâlı! yedi lehvinde kadınlık / bin şekle girer, hırpalanır, âciz ü mağlub, /gûyâ bir oyuncak" (Tevfik Fikret).
2. Lehv ü lub, oyun ve eğlence: ’ ‘Gençlik zamanlarını lehv Cı lub ile geçirmiş oldukları gibi" (Ahmet Mithat, XIX. yy)