KAÇKIN sıf. ve a. Bir tamlayanla, bulunması gereken bir yerden kaçmış olan kimse için kullanılır (küçümseme belirtir): Hapishane kaçkını (HAPİSHANE). Mezar kaçkını ( MEZAR). Tımarhane kaçkını (TIMARHANE).

—ikt. tar. Kaçkın resmi, OsmanlIlar döneminde, başıboş gezen hayvanların sahiplerinden alınan para cezası ya da sahipsiz hayvanların satışından elde edilen gelir.