KARAMAN a. Yağlı büyük kuyruklu yerli koyun ırkı.

—ANSİKL. Karaman, Türkiye’de yetiştirilen en yaygın koyun ırkıdır. Orta ve Doğu Anadolu’da hemen hemen bütün koyun sürüleri karamandır. Kurak iklimli, seyrek otlu Anadolu meralarındaki koşullara uymuş olduğundan, açlığa ve kötü koşullara dayanıklıdır. Yapağısı kaba, karışık ve düşük kalitelidir. Yapağı verimi ortalama 1,5-2 kg’dır. Canlı ağırlık dişilerde 40-50 kg, koçlarda 50-60 kg kadardır. Kuyruk üç parçalıdır; alttaki büyük parça ile onun üstündeki yuvarlak küçük parça yağlı kütle halindedir; üçüncü parça yağsız, ince kuyruk ucudur. Karamanlar genellikle boy- Karaman’dan bir görünüm nuzsuzdur. Koçlar da çoğunlukla boynuz- Kotıyasüzdür. Damızlık olarak boynuzsuz koçlar tercih edilir. Süt verimi genellikle azdır. Bir sağım döneminde 25-30 kg süt verir. Karamanlar renklerine göre iki büyük gruba ayrılır: akkaraman’ ve kızılkaraman’ ya da morkaraman.

KARAMAN a. Denize.
1. Eski gemilerde, yerine oturtulmasında zorluk çekilen saplamaları ve cıvataları yerlerine yerleştirmede kullanılan bir tür şahmerdan.
2. Karaman kancası, yedek halatının, karaman vuran gemide kalan çımasının geçirildiği bosa düzenekli kanca. || Karaman vurmak, çekici bir gemiden ya da bir römorkörden söz ederken, karaya oturmuş bir gemiyi çekerek yüzdürmek için verilen yedek halatı doblin halindeyken, makineleri tam yolla çalıştırarak oturmuş gemiyi silkip çekmek. (Eşanl. KARAMANLAMAK.)