karamak
(-i durum ekiyle kullanılan fiil), halk ağzında

1 . Hor görmek:
"Merhametin çoktur beni karama / Beni görüp mah yüzünü bürüme."- Karacaoğlan.
2 . Karalamak, kara çalmak, lekelemek.
3 . Kötülemek, yermek.