KARAVUL a. (moğolca söze.). Ask. tar. Savaşta düşmanın ani saldırılarını önlemek amacıyla ileri hatlara çıkarılan piyade ve süvarilerden oluşan gezici ya da yerleşik gözcü ve nöbetçilere verilen ad.
(Daha sonraları değişime uğrayan bu terimin yerini “karakol” aldı.)
Kaynak: Büyük Larousse