KARHA a. (ar. karha). Esk. Yara: bezginlik, usanç, ümitsizlik ruhda ne yaman bir karhadır..." (Y. K. Beyatlı).

—Esk. tıp. Ülser, çıban, yara. || Karha-yı akile, yayılarak gittikçe büyüyen yara. || Karha-yı etrenciye, frengi yarası. || Karha -yı redie, iyileşmesi güç yara.