YAYVAN sıf.
1. Eni, boyundan ve derinliğinden çok olan, basık, geniş ve dibi düz olan şey için kulanılır: Yayvan bir tabak.
2. Yayvan yayvan, sesleri yayıp uzatarak: Yayvan yayvan konuştukça içime baygınlıklar çöküyordu.

—inş. ve Şehirc. Yayvan bina, kule yapıların tersine, taban alanı geniş ve uzunlu ğu yüksekliğinden fazla olan bina.