Konuş Benimle
O kavşaklarında haylaz ıslıkların
Tarandım ve güllendim
Tenimde mersin kokusu
Ağzımda çağla tadı
Duruldu serpilişim
Konuş benimle
Güneşim ol ilkyaz bahçelerimde
Ay ışığım körfez körfez
Kuzey gecelerimde sonsuz
Kar açıyor ağaçlar
Ve kuşlar selamsız sabahsız
Geçip gidiyor denizaşırı
Yalnız, yorgun, içedönük
Çığlık çığlığa suskunluklarım
Konuş benimle
Konuş benimle
Unutulmuş giz
Suyu çekilmiş ırmaklar gibi
O yalan gülüşlerin çırağı
Ve ustası acıların
Ve kıyıcığında sevmelerin
Ve sevilmelerin ardıl
Ve İzmir aydınlığı
Ve yüreğimi ayartan imbat
Dilimi özledim
Konuş benimle
