Şeytanın avukatlığı,

Latince advocatus diaboli.

Katolik Kilisesi’nde, azizler ya da kutlular listesine aday gösterilmiş bir kişinin yaşamını ve kendisine atfedilen mucizeleri eleştirel açıdan inceleme görevi.
Aday gösterilen kişiye ilişkin her türlü olumsuz noktanın araştırılıp açığa çıkarılmasını gerektirdiğinden bu adla anılır.

Terimi ilk kez Papa X. Leo’nun (15. yy) kullandığı sanılmaktadır; ama bu makam Papa V. Sixtus tarafından oluşturulmuştur (1587).