1.Suhuf;

kitapların peygamberlere sayfa olarak gönderilenlerine verilen isim.
Allahü teala, Musa aleyhisselama gönderdiği Tevrat, Davud aleyhisselama gönderdiği Zebur, isa aleyhisselama gönderdiği İncil ve Peygamber efendimiz Muhammed aleyhisselama gönderdiği Kur'an-ı kerimden başka 100 sayfa (forma) daha gönderdi.
Yüz suhûftan, on suhûfu hazret-i Âdem'e, elli suhûfu Şit aleyhisselâma, otuz suhufu İdrîs aleyhisselâma, on suhûfu İbrâhim aleyhisselâma inmiştir. Bunların hepsini Cebrâil aleyhisselâm indirmiştir. (Muhammed bin Kutbüddîn)

Suhufun kelime manası “sahifeler” demektir. Fakat peygamberlere gönderilen sayfalar bir yaprak kağıdın bir yüzü demek olmayıp, “küçük kitap, risale” demektir. Kur'an-ı kerim hariç, diğer semavi kitaplar, hepsi birden, bir defada inmiştir.

Allahü tealanın, adem aleyhisselama gönderdiği on suhufta; iman edilecek şeyler, çeşitli dillerde lügatlar, her gün bir vakit namaz kılmak, gusl abdesti almak, oruç tutmak, leş, kan, domuz eti yememek, birçok sanatlar, tıp, ilaçlar, hesap, hendese (geometri) gibi şeyler bildirilmişti. İdris aleyhisselama gönderilen otuz suhufta da fizik, kimya, tıp bilgileri de bildirilmiştir. Yunanlıların Hermos dedikleri kimse ve daha sonraki filozoflar, bu bilgileri İdris aleyhisselama gönderilen kitaptan aldılar.
Suhuflar getirilip açıldığında, gökyüzü yerinden koparıldığında her kişi (hayır ve şerden) neler yapıp getirdiğini anlar. (Et-Tekvîr sûresi: 10-14)

Suhuflar; her peygamberin getirdiği şeriatte temel esasların aynılığını, değişmezliğini göstermesi bakımından önemlidir:

1- Herkes, yaptıklarından mes'uldür. Bir şahsın yaptıklarından ancak kendisi sorumludur.
2- Hiç kimse, başkasının cezasıyla cezalandırılmaz.
3- Her şahıs, yaptığının karşılığını görecektir.
4- Başkasının yaptığı amellere kimse ortak olamaz.
5- Hiç kimse, yapmadığı amelin karşılığını alamaz.

2. Amel defteri

. İnsanların dünyâda iken yaptıkları iyilik ve kötülüklerinin yazıldığı ve kıyâmet günü herkesin eline verilecek olan defter. (Bkz. Amel Defteri)