Bu ayrılık belimi büktü inan
Şimdi ağlatıyor
Her şiir,her şarki beni
Dertler sessiz sessiz giriyor penceremden
Bazen soğuk bir rüzgar
Bazen damla damla yağan bir yağmur gibi.
Bu ayrılık dayanılmaz bilmelisin
Sabahlara dek ağlıyorum
Yalnız ve içli
Bir umut bekliyorum gelecekten inan
Bazen el açan bir dilenci
Bazen muhtaç bir çocuk gibi.
Seninle anlıyordum yaşamanin değerini ben
Seninle otuyordu bahçemdeki kuşlar
Ve
Seninle açıyordu dört mevsim çicekleri
Biliyorum......
Belki de dönmeyeceksin artık
Ama
Ne olur
Gel
Tut elimden
Hiç olmazsa
Bir dost
Bir arkadaş gibi
alaşara ışık
