Kendimle Tartışma
Gün ağardı.
Uyku artık gözlerime uzak bir gurbet adası
Yağmur lekeli camlardan
seyrediyorum karşı evin kiremitli damlarını
Cılız bir duman tütüyor bacalarından.
Oysa diyorum,
Uçsuz bucaksız kırlara yayılmış, bahar giyinmiş şu ağaçlar nerde?
Halbuki diyorum,
eski siyah beyaz film kareleri gibi hayatım
renksiz, soluk, esas oğlan ve esas kızlı.
İstesem de görebilir miyim baharı,
böyle renkli böyle sevdalı?
Maalesef diyorum,
ben aşkı türk filmlerindeki gibi sanmıştım
öylesine hasret, öylesine vuslat, öylesine ayrılık kokulu.
Şimdi diyorum,
en acıklı, en hazin sonlu eski siyah beyaz filmsek biz
çiçek boyalı ağaçlar neyime?
Seyrediyorum yüksek bacalı kiremitten damları.
Gün ağardı.
Kreacher - Nisan 2002
