MUMLAR BİTECEK…
Bu akşam gökyüzü mor,deniz mor….Ama martılar bembeyaz.Uçuyorlar…Alçalıp tekrar yükseliyorlar,sesleri akşamın ayazında isyan gibi…Ne kadar da asiler ve asiller….Sevmelerim bundandır işte martıları..
Sonra bir seremoni başladı.Gökyüzü önce kızıllandı,kavuniçimsi.Sonra kahve,koyu kahve.Deniz de uydu bu değişime.Önce mavi…sonra koyu mavi..En sonunda gece mavisi başladı.Ve,akşam indi yavaş yavaş.Yavaşlığına inat..uzun,sessiz,yalnız.Geceye dönüşürken alabildiğine karanlık üstelik…
Bu akşam,ayağıma taş bağlayıp atsam kendimi denize.Kahırlarımla kalsam denizin taa derinlerinde.
Bu akşam,efkarımdan ölsem….Ölsem de yine yüzüme vurmasa bu kederim…
Bu akşam dağılsam….tuz-buz olsam.Un ufak,toz zerrecikleri gibi..
Bu akşam , hiçbir duyguyu yaşayamayacak kadar hissizleşsem…Bu mümkün olsa….
Işıkları söndürdüm,mumları yaktım, bu akşam.Uzun uzun yanışlarını seyrettim.Titreyerek yanan ve usulca bitenlerin yerine yenilerini yaktım..Aydınlığım onlar olacak bu akşam..
Bu akşam kendime giden yollar hep yokuş..Mumlarıma , yalnızlığım eşlik etti önce..Gözleri zindan karası,kuytu,bir o kadar da ağlamaklı..Hayal kırıklıklarını…..yıllar yılı ona yaslanan merdiven misali,dostların sahte olanını itivermişti kendinden öteye.Tercihini uzak ve yalnız kalmaktan yana yapmıştı, yalnızlık.Yalanı yoktu….çıkarı da….Yazlık-kışlık,düğünlük-bayramlık kategorisi yapmamıştı.Dost ölümüneydi onun için…Sadece sevmişti dostlarını ama vazgeçmeyi de bilmişti hak etmeyenlerden..
Sonra….hüzün geldi ,baş köşeye oturdu.İçimde rüzgarların dağıtamadığı kara bulutlar..Olmadı..Ne gidebildim,ne de kalmalardan mutlu olabildim.Oysa hiç görmediğim,hiç gitmediğim bir yer vardı.Ve ben orda gözlerimi kapadığım zaman kendime ait bir dinginlik hissedecektim.Hüznüm yaşanamayanlaraydı veya yaşadıklarımın bıraktığı izlerdi.
Ölüm kalleşti,acımasızdı ama mertti.Geldi mi alır da, giderdi..Yaşamda var olanlar öylemiydi ya….Renksiz,kokusuz,kemiksiz,kimliksiz…
Bu akşam mumlar bitecek….Ben onları seyredeceğim,onlar da benim gözlerimin derinlerindeki kederi…Onlar yanmalı ve ben aydınlanmalıyım,görmeliyim.Ne ben onların erimesine engel olacağım..Ne de onlar benim vazgeçmeme engel olabilecekler.Çünkü ben vazgeçeceğim.
