Nehir
Nehirin bir ucunda bekliyordu
Kimsesi ve kimseseye bir kisvesi yoktu.
Usanmış bir halde uzandı kuma doğru
Hayellerinin uzağında...
Yorulmuş olsada hayattan
Kimseye belli edemezdi
Omuzlarında olan o yük O nun vazgeçemediği
Anlatamadığı bir yüktü...
Ayaklarını suya dokundursanda
Benliğini anlatsan da büyük bir sabırla
Kum tanelerini sayabilecek kadar sabırlı olabilir misin?
Ya da damlatarak sayabilir misin nehir'i?
Damlatarak sayabiliyordu oysa hayatını
gözyaşlarını eteğine dökerek.
Yalnızdı tabi ve umutsuzdu da!
Umutlarını da sayıyordu usulca içerek zaman dedikleri zehiri
damlatarak dudaklarına...
Yenilmişti bir kere mağlup olmalara!
Hayata, sana ve sevdiklerine!
Ağlamak istiyordu ama korkuyordu
Ya karıştırırsa gözyaşlarını
eteğine döktüğü nehir damlalarına!!!!!!!
Yazan: YıLDıRıM
