Sensizlik
Hayalin geçti yüreğimin içinden…
sense her kaçışta bir parçanı bıraktın
yalnızlığa çektiğim dikenli tellere.
Başıboş gecelerin kanamasında
………………kırmızıydı düşlerim
Sensiz uyanışların koynunda
üşüyor artık sol yanım
Terinde denizi yudumlamak
Teninde güneşe dokunmak
ve küçük askerler dizip gökyüzüne
aşkın nöbetini tutmak
prangalara vuruyor sesimi
Susuyorum.
Özlem içinde aynı şehri soluklamak
Cümle arasında kalan
‘Seni Seviyorum’lar yoruyor artık
Git gide dar geliyor caddeler
ve günden güne kalabalığa karışıyor varlığın
‘Sen’ içinde ‘sensizlik’ doluyor gözlerime
Sensiz kavgaların yumruğunda
Ağır geliyor aldığım darbeler
Ellerin diyorum…
Omuzun diyorum…
Nerde?
ve küçük küçük çığlıklar atıyorum
sadece hercai menekşeler duyuyor
-sen- bakışlı
ve bir kardelen gölgesinde
……………………………Ağlıyorum.
Seni yalnızlığımda mı daha çok seviyorum
Seni senle soluklarken mi?
ve biliyorum
Aslında ‘yalnızlıkmış’ tutkularım.
