Bir öğrenci düşün. Hayır demesini bilmeyen. Yani ufacık bir rüzgarın bile savurmaya gücü yettiği kuru bir yaprak gibi. İşte böyle bir öğrenci.
İstemesede o rüzgar en olmadık yerlere sürüklüyor öğrenciyi. Affı olmayan yerlere.

Şimdi nasıl başını kaldırıpta geçmişiyle hesaplaşsın? nasıl özür dilesin Nasıl hayatla barışsın? Buna yüzü yeter mi? İstemesede bilerek yaptığı büyük suçların affını nasıl istesin?

"Güvendiğin dağlara karlar mı yağdı" Burda aslında dağ olan benim. Güvenilen bir dağ. Ama üzerine karlar yağdığından kimsenin haberi bile yok.