Hayatımdan çıkıp gider mi istesem
Biraz sonra bu kapıyı çarpıp gidecek
Düşünmedi anılarımızı bal gözlü
Yıllar ihanetin acı hatırasıyla geçecek.
Akar gider insan aleme yapmacık gülümseyiş
Biten aşklara son bu küfürlü serzeniş
Ankara’ya kış bu sene de yalnız gelmiş
Hey gidi kader tüketmiş de ömrü
Bu adam kalbini depremlerde yitirmiş.
Cafcaflı başlar her güzel ilişki
Mutsuzluk getirir kıskançlık krizleri
Kimse bu oyunun kurallarını bilemedi
Terk edişler kalbi harabeye çevirdi…
erman öğüt
