Senin için yağmurlar biriktiriyorum
Ne zamanki dokunacaksın saçlarına
ışıklar içinde doğan yeni bir gün gibi ben geleceğim
Kimsesiz dağlar ve çöller dolaşan
rüzgarları anlattım sana
ve yağmurları damla damla
O kadar yalnız
o kadar yorgun
rüzgar ve yağmurdur duvarların ardından
gece yolcusu gibi kapına gelen
Dokun şimdi saçlarına dokun,
yağmurlarla ben geldim
Boz bulanık gece yarısı
can çekişirken ay ışığı
rüzgar ve yağmurdur senin korkaklığında
tenine dokunmak için can atan
Dokun şimdi saçlarına dokun,
yağmurlarla ben geldim
Gecenin karanlığını aydınlatmaya çalışan
solgun bir lambanın güçsüzlüğü
ve senin gitmelere takılı emanet sevdanla
erken biten rüyadır geç kalışımla
gözyaşlarına karışan
Dokun şimdi saçlarına dokun,
yağmurlarla ben geldim
Ruhunun mahzenine sakladığın
o kadar yalnız
o kadar derinlerde
uçmayı unutan bir kuştur sevdan
Gecenin bu saatinde titreyen damlaları
süzülürken camdan
Dokun şimdi saçlarına dokun,
yağmurlarla ben geldim
Atila IŞIK
