Hikayeler ve Öyküler -2-

Tüm Işıklar Söndü

Yokluğumda boşlamamışsınız buraları ne güzel!Dönüşü bekleyen birilerini bırakmayı sevmiyorum aslında..Belkide ben beklemeyi sevmiyorum ondandır..Olan bitenden halamız haberdar etmiş sizleri, iyi dileklerinize içtenlikle teşekkür ederim.Miniğim şimdi çok daha iyi!En azından bizi havale korkusuyla hoplatamayacak kadar iyi..Şimdi dizimin hemen dibinde uzanmış keyif yapıyor.Kimi zaman gizliden izliyorum onu o hissetmeden..Öyle huzurlu ki..Öyle mutlu ki..Korkuyorum bir gün neden bu dünyadayım?Sorusunu gökyüzüne salıverecek diye..Aslında ameliyata girmeden bir kaç dakika önce ellerini başına götürüp “neden ben Allah’ım?” diye sorduğunu biliyorum Henüz dört yaşında fazla mı bilmiş ne?

Bense tüm bedensel yorgunlukları unutmuş, nasıl dingin bir ruh halindeyim anlatamam.Hiç bir şeye öfkelenesim yok kiii ben çabuk öfkelenirim!!!Sonbaharın ılık yağmurları altında ıslanmış ruhumu temizlemişim sanki..Mümkün mü ruhun arınması?Yaşam gün be gün kirlenirken?!

Bir gece önce rüya gördüm.Korktum mu?Hayır üzgünüm çok üzgünüm..Yeryüzü ve gökyüzünü kanatlarında taşıyan binlerce melek vardı..Hepsi ağlıyordu..Sabahın beş otuzunda tüm gözyaşları avuçlarıma çiğ tanesi olup düştüler..İçlerinden kan kırmızı olanları yüzüme, yüreğime sürdüm..Öyle ya onlarda yıllardır kanıyordu..Bir çığlıktır uyandığımda yatağımda uyanmış olmanın huzurunu yaşayamadım..Öylesine gerçekti ki..

Kelimelerin dur dediği ve hatta öl dediği yerdeyim şimdi..Ecelin boynumu sıktığı yerden selamlar olsun hepinize..

…………………………………………………………………………………………………………………………………..

MsXLabs Üye Girişi