Gözyaşıları

Uçup gitti,
şuradan yüreğimin üstünden.
Biriktirdiği umutları,
dürülmüş bir bohça gibi bana kaldı,
nice günlerden,anlattığı,
bir ben bilirim.
Mektuplarını verdim,
Sakla dedim.
Baban buydu,oku dedim,vasiyetindi.
Ne kadar aldı,ne sattı bilmem şimdi,
Öğretmen olmuş, ziyaret ettim akşamdı,
adını vermiş oğluna,
tıpkı senin bakışlarındı,
anlattım seni olduğunca;
Daha olamadım dedi,
ama anlatıyorum şimdi onu çocuklarıma;
hep akarken gözyaşları,sınıflarımda.
Gittiği günü;
umutları uğruna.....



Kadir Bıyıklı / 2/24/2007