İnsan bazen güzel sözler duymak ister.
El ele dolaşırken sahil kıyısında,
Duygu dolu bir şiiri dinlemek sevgiliden,
Rüzgarın ılık esintisinde yıldızlara kavuşmak,
Derin bir soluk alırcasına yıldızları avuçlamak yakalamak ister.
Dalgaların savurduğu damlacıkları teninde hissederken,
Kalıcı aşklara dair ne var sa içini dökmek ister.
Deniz de parıldayan ışıltılar da sevdiğinin gözlerinde aşkı okumayı bekler.
Sevenin kalbi kabuğundan sıyrılıp bir dikeni atar gibi deriden kopmak ister.
Bir tatlı gülümseyişte bin umut besler.
Ruhunun derinliklerinde saklı tüm incileri kum tanelerine serpmek,
Arzularını sızılarını çığlıklarını sevgiye dair ne var sa paylaşmak ister.
Ay ın karanlığı güneş gibi yakar tenini aşığın,
Aşk ürkek bir çocuk gibi savunulmak yeni doğmuş bir bebek gibi ilgi ve sevgi ister.
Anlamayana aşk karabasan bir romandan beter.
Bir dokunuş,
Bir bakış,
Bir gülüş aşkı anlatmaya yeter.
Aşık olmak ve aşka layık olmak
Aşkı yaşamak ve sürekli kılmak yürek ister.
tarık sasaoğlu
