ZANLI
seni aya verdim bu gece
yıldızlardan habersiz
güneşe verdim alaz alaz
bir şafak vakti
seni sana verdim bu gece
mutlu olasın diye .
yokluğunu ben aldım
hüzün yakışıyordu gözlerime...
kum saati ters döndü geceden önce
ağladı değirmendeki buğday tanesi
ayın şavkı beceremedi deniz olmayı
bulut nemi bıraktı
yeşerdi toprak altındaki beden
büyüyememesi sebebsizliğinden
soğuk aldı zerdali
ve
bir güvercin vuruldu bulutta
ben sadece zanlıydım....
Sefer YEŞİLYURT
