..Seni Düsündüm
Yavas yavas düsündüm seni
Tohum meyveye durasiya
Her ayrintinin girdabina aletsiz daldim
Kucagimda midyeler ölü bulundum düslerin kiyisinda
Kisa kisa düsündüm seni
Göz açip kapayasiya
Bazi anlarda takilip anlam aradim
Bazi anlari hiç yasamadim aklim kaldi
Uzun uzun düsündüm seni
Saç sakal karisasiya
Kaç kereler uzattim hatirlamam
Çelik bileklerim jilet bakislarina emanet
Kara kara düsündüm seni
Karadeniz bulanip daralasiya
Baliklara yuva kurdum
Kilavuz kaptansiz bogazimdan geçemeyen silepler dolusu
Sakin sakin düsündüm seni
Paradokslara anlam sigdirasiya
Pasif korucuydum canimin çektigine
Bir faydam da dokunmadi insanliga ama
Deli deli düsündüm seni
Kafami duvarlara vurasiya
Deri kemerlerle bagladim bakislarimi tavana
Beyaz önlük bendeyse doktor kim?
Dolu dolu düsündüm seni
Damla bardagi tasirasiya
Ekinleri yatirdim müebbete isyandan
Ne güzel sariyi ve oragi bilmeyecekler hiç
Avaz avaz düsündüm seni
Karlar altinda kalasiya
Ses tellerimi kopardim sessiz sakin
Firlatip attim bilmem hangi dag basinda
Sessiz sessiz düsündüm seni.
Kanli pusulari yarasiya
Safak vakti vuruldu sol yanim
Yine de suya inen ceylani kaçirmadim
Dura dura düsündüm seni
Paraladim kendimi kiyasiya
Ayni sabaha uyanamadim
Dur durak bilmez sana filiz sürgünüm
Sora sora düsündüm seni
Bagdat toz duman savrulasiya
Ne sorulacak birileri kaldi etrafta
Ne de bulunacak bir yer bu köhne zindanda
Sira sira düsündüm seni
Devrilip raydan çikasiya
Her vagona bir duble sigdirdim
Yük trenleri ve yalniz makinistleri serefine
Ince ince düsündüm seni
Kokun odaya dolasiya
Yagmurun ilik sesinde sabahladim
Vurdum duymaz siyatigimle bacak bacak üstüne
Kalin kalin düsündüm seni
Agiz dolusu savurasiya
Ayrintidaki seytani bulup bogdum
Eski yazi tozlu ciltler arasinda bir sabah ezaninda
Santim santim düsündüm seni
Kilometrelere varasiya
Yürüdüm datçadan hopaya yalinayak
Hangi sinirsiz gezgin düstü ki benimle yola
Nefes nefes düsündüm seni
Cigerlerimi dumana bogasiya
Soluk soluga kaldim çikmaz yokuslarinda
Kaç kibrit çakimi yakinsin son sigarama
Doya doya düsündüm seni
Sofradan aç kalkasiya,
Bölüstüm ekmegimi de her seyim gibi
Bir yürek kaldi geride yangin yeri
Bilsem ki bana ait...
(15.12.2006 – 22:35 IZMIR) .Arsen Altan .
