Yarim / mektup
Yarim
deniz gözlü şirin yarim
bilsen ki; hasretin dört duvar ötesi
bilsen...
bir bilsen ki; nefesin rüzgârların sesi
bir tarafı memleket sevdası
bir tarafı ismin yarası yüreğin
geceden planlanmış
öldürmeye tam teşebbüs voltaların her adımı sana
geri dönüşler boynu bükük Gûci’ ye
iç çekişler dağlara
Nazlıcan bütün yutkunuşlar
değişmeyen tek gerçek ise
birbiri üzerine yürüyen dört duvar
bir ümit
hele sabır
yarını g/örmek de var
bilirim,
bilirim yirmi dokuz adım değil bütün yollar
bu voltaların ötesi de var
her taraf duvar değil bilirim
Gûci’de yemyeşil bir cennet var
her kulakta uğultu yok !
köyümde yetim kuş sesleri var bilirim
bilirim, bilirim...
yarim,
merak etme iyiyim
bir tek sen gözümde ö/nemsin
oturuşum kalkışım yine aynı
bakışlarım yine dik !
nefesim halâ Çölgüzeli kokuyor
cigaram yine maltepe
biz bunun memleket kokan dumanını sevdik
bu sevginin ötesini hiç bilmedik
değişen birşey varsa o da hayallerim
artık hayal etmiyorum ellerim cebimde
en sevdiğin türküyü ıslık etmeyi kapında
düşünmüyorum en masum günahımı koynunda
****** çektim siyahtan gayrısına
kilit vurdum tüm renklerin kapısına
tesbih astım kanayan yürek yarasına
lanet olsun
bin defa lanet olsun !
bu dünyanın hem çivisine, hem mayasına
ölmez karlırsam yarına
sonrasına
yine y/azar yollarım dillerimi
selâmetle yarim
alnından öperim selâmetle...
Gökhan CENGİZ
