İmtihana Muhtaçtı...
İmtihana muhtaçtı karşımdaki biliyordum... Cevapsız soruların sonundaki yol ayrımına gelmeden verilmiş kararlarıyla... İşini çok iyi yapan bir kütüphaneci edasıyla, sınıflandırıp etiketlediği hayatlarla... Anlamını bilmeden ve hatta hiç düşünmeden yaşadığını sandığı duygu taşıyan kelimeleriyle... özellikle de mutluluğuyla...
Gülümsedim... Kendi haline bırakmam gerektiğine karar verince... Ben dedim... Senin yaşadıklarını yaşadım... ama sen... sen benim ve bana benzeyenlerin yaşadıklarını yaşamadın henüz... Yaşayacaksın ve anlayacaksın... bundan on iki yıl sonra otuz beşine gelince... ben o zaman da sana yine aynı şeyleri söyleyeceğim... inadın tersinden işliyorsa yapacak bir şeyim yok senin için...
Anadolu’nun küçük şehirlerinde geceler bambaşkadır... Huzurlu ve güven veren bir sessizlik dolaşır, geniş bulvarların bol ışıkları altında... Herkes bilerek gittiği için, farkedilmeden geçilir mahallelerin çarşılı caddelerine.. tüm dükkanlar kapalı olsa da gündüzden kalma bir uğultu vardır, ince ve küçük hesaplı cümlelerden kalan... oradan da sadece başında ve sonunda sisli ışıkları olan sokaklara... düzenli ve birbirini rahatsız etmeyecek geniş bahçeli evler arasından... sadece yatsı namazından dönen yaşlılar ve fazla mesai yapmış işçiler vardır sisli gölgeleriyle o sessizliğin güven veren huzurlu kaldırımlarında...
Kendine imtihan aradığının farkında olmadan, anlamını düşünmediği kelimelerle kurduğu mutluluk cümlelerini yazarken, aynı saatlerde büyük büyük şehirlerin, yaşıma sadece soluk alıp vermek olarak bilen geniş kalabalıklarının, eve gitme mücadelesi verdiği trafik keşmekeşi ve gürültü tellaları arasında soluk alıp vermeyi bile bezginlikle yapabilen insanlarını düşündüğünü de hiç sanmıyordum...
Onu kendi haline bırakmaya karar vermemiş olsaydım, masamın üzerinde duran ve miktarı bölümünde bol sıfırlı rakamların yazılı olduğu imtihanlardan birini salıverirdim üzerine ama... Mutluyum dedi ya! Anlamını bilmese de... Sevindim aslında... soluk alıp vermeyi bile yük sayacak kadar anlamsız bir enkara dönüşmesine yüreğim el vermedi...
Sustum ve gülümsedim sadece...
