KÜL VE DÜŞ
I
Kanayan bir umudu işliyorsun yüreğime
tutsak yağmurların izdüşümüyle
II
Yedine düştüm aşkın kendimden öte
varoluşun fidesinden asi filize
III
Buhar olan terimiz gökkuşağıydı düşümde
ve sevdanın kolları, kavrulan yeryüzüne
IV
Küllenen düşlerdeyim, gözesinde boğuluyor sularım
Alev içer türküler suskunluğun sesinde
V
Önümde uçurum ardımda kanı tutuşan emek
kim bilir belki de bu düş, bu külde yeşerecek
Ali Rıza Kars