Hasret,
Her akşam yollarını beklerken,
Meğer seni içimde ölüm almış.
Bir dirhem soluk kaldı yüreğim.
Sensiz sokaklarda her gün batımı,
Ölümle sen arasında kaldım.
Gözlerini özledim, seni özledim.
Beni ölesiye sevmeni istedim.
Zaman yüreğime gömülürken,
Sen apansız infilak edersin.
Sensiz kaç geceyi uykusuz geçirdim.
Kaç kez hıçkırıklara boğuldum.
Acımadı gözlerime bitkinliğim.
Gülümsemeler bencilce bakıyordu,
Sevgin içimde ufalmış,küçülmüş,
Elimde kum gibi kalmıştı.
Hatırlarsın arşınladığımız yolları,
Düşündükçe o anlarımızı,
Kalbim yerinden çıkacak gibi.
Herkes bana omuz silkiyordu.
Özlemine itiyorlardı hasret.
Bi çare hep hayalini kurdum.
Belki de sevmenin başka türlüsü yok.
Belki de böyle bir sevgi yok.
Tadını çıkaramadım kaybolan özlemin.
Sen kıskançlıklarımın uzantısıydın.
Sen hesaplaşmalarımda süren,
Sancılı bir aşkın ilk mucizesiydin.
İnan vazgeçmek kolay değil.
Seni benden çalan akşamları,
Bir düşünsene çıldırdığım geceleri,
Er geç,
Anlayacaksın seni sevdiğimi,
Ben artık sevginin sonuncusuyum.
Hasret,
Doyasıya vur öldür beni.
ismail eroğlu
