Sadece hissetmekti amacı sevgini...
Tek dileğiydi mutlu olmak,
hayatı boyunca dışlanmışlığın gölgesinde yaşadı,
çocuk yaşta annesini, kendini tanımaya başladığı yıllarda
ise babası onu bırakıp gitti...
Annesi cennet bahçelerinde, babası ise sadece ihtiyaçlarını
karşılamak dışında ne arıyordu nede soruyordu...
Aydan aya üç kuruş parasını yollayıp bir başına, 14-15
yaşında terk etmişti onu..
Tek başına okudu, hayata tutunabilmek için gitar çalıp şarkı söyledi
parasını kendi kazandı, hastalığı için hastahane masraflarını bile
kendisi çalışarak kazandı daha küçücük bir kız çocuğuyken..
Tabi bizim anlamamız güç, bizler annesi ve babasının yanında büyümüş
çocuklardık, halen olmasada en azından yetişkinliğe adımlarımızı
atarken onlar vardı şimdilerde olmasalarda...
Anne diye arkadaşlarının annelerini sever, baba diyince
yine etrafındaki arkadaşlarının babalarını düşünürdü,
kendi babası ile kıyaslardı... Onlarda kendi babası gibimiydi ? ...
Arkadaşlarının babalarıda çocuklarını bırakıp gidiyormuydu ?
Yıllarca hep ağladı,
Öyle ki yastığında göz yaşıyla sulanan papatyalar filizleniyordu,
gündüzleri güneş doğunca solan,
geceleri karanlıkta gözyaşlarıyla sulanan papatyaları...
Gözlerinin içinde bir umuttu hep annesinin yanına geleceği ona
sarılacağı günü görmek...
HEp bekledi,
Annesini diledi geceler boyunca,
her kadir gecesinde onun için dua etti,
her gece annesini düşleyerek koydu başını yastığına,
belki rüyasında onu görmek ümidiyle,
Her sabah gözlerini açtığında baş ucunda yıllar önce annesinin
oturup ona masallar okuduğu sandalyeye bakıyordu heyecanla,
yine sabah uyandığında onu izleyen annesini görme umuduyla.
...
Yıllarca hep bekledi, hep bekledi,
...
SEnden istediği sadece şevkatli bir MERHABA idi...
Beni bu kadar severken,, seninde ona MERHABA demen...
Elinin sıcaklığında belkide annesini hissetmekti içinden geçen,
saf, duru temiz duygularıyla gözlerinin içine bakarak sana merhaba demekti ...
Katil doğmuş sevgileri,
Yalan sevişleri,
bırakıp gidişleri artık hayatın bir gerçeği gibi görüyordu,
yanılmadığını görmek istedi sende,
ama sen onu anlayamadın, kırdın, bir kez daha sevgi denen birşey yokmuş gibi hissettirdin...
Oysaki sadece gözlerinin içindeki sıcacık gülüşü görmekti dileği...
Offff, neden böyle yaptın ki....
O seni seviyordu, şevkatini istiyordu,
TEK İSTEĞİ SICAK BİR MERHABANDI...
ANLAYAMADIN , SEBEPSİZ YERSİZ VE DİNLEMEDEN YARGILADIN...
BELKİDE ŞİMDİ AĞLIYORDUR, BİR ANNENİN SICAKLIĞINI HİSSEDEMEDİĞİ İÇİN...
PAPATYALARINI SULUYORDUR BELKİ ŞİMDİ ;
... BOŞVERSENE...
