Istanbul!!! Istanbul!!

Deli etme insani,
Sen neredesin, ben neredeyim.
Rahat birak yakami
Ben seni coktan unuttum
Ne gece isiklarin kaldi aklimda,
Ne de sabah mahmurlugun.
Ben baska sabahlara uyaniyorum,
Ruhsuz.
Ben baska ruzgarlarla usuyorum,
Gamsiz.
Lodoslarinin dovdugu
Rihtimlar yok burada.
Bogaz vapurlarinin duduklerini ise
Hic duymamislar.
Simitciler “gevreeek” diye
Bagirmamis hic.
Kestaneci de yok,
Kestaneci sobasi da
O yuzden soguk burada
Insanlarin yurekleri, elleri..
Istanbul!! Istanbul!!!
Deli etme insani,
Sen neredesin, ben neredeyim.
Beni hatirlamasan da olur…
Ben seni coktan unuttum Istanbul..
Ah bir de yuregim unutsa.